Chris Knox

Snelle post: Hyves-blog van 20 november over Chris Knox, de man die de eerste NZ-se independent muziek die via het label Flying Nun uitkwam, produceerde en zelf met z’n bands The Enemy, Toy Love en Tall Darfs een muzikale invloed was voor een hele generatie kiwipoppers.

Nou heb ik zwaar het vermoeden dat ikzelf hier op m’n eigen Hyves de enige ben die zit te wachten op nieuws van Chris Knox. Maar wellicht zijn er een paar vrienden die de carrières van Will Oldham, Bill Callahan of Yo La Tengo volgen. Of die van The Magnetic Fields, Mountain Goats of Lambchop. Misschien zitten er zelfs Crowded House-fans tussen? Neil Finn is namelijk ook van de partij op de dubbele coverplaat “Stroke”, een prachtige verzamelaar met nummers van en voor Chris Knox, die vijf maanden geleden een hersenbloeding kreeg die z’n leven ingrijpend veranderde.

Vandaag kreeg ik de link die verwijst naar het project. Een mooi vormgegeven website met de originele songs en korte snippets van de covers. Helemaal blij was ik met een linkje naar een nieuwsitem op NZ-TV, waarin Chris samen met z’n vrouw Barbara geïnterviewd wordt. Wat een nogal bizarre situatie is omdat Chris, die z’n spraak (voorlopig?) is verloren, alleen kan antwoorden in non-verbale gezichtsuitdrukkingen. Hij maakt een positieve indruk. Met dat gevoel zal ik zo snel mogelijk “Stroke” aanschaffen. De opbrengst van de plaat, waar Jeff Mangum (Neutral Milk Hotel) helaas voor afzegde, maar waar de rest belangeloos aan mee werkte, zal gaan naar Chris zelf. Z’n ziekte zal ongetwijfeld geld kosten, al heb ik geen idee hoe dat in NZ werkt.

De volledige playlist, en een boel extra info, is hier te vinden:

http://www.chrisknox.co.nz

En dit is het clipje op NZ-TV:

http://www.3news.co.nz/Musicians-around-the-world-honour-Chris-Knox/tabid/367/articleID/130054/cat/221/Default.aspx

Ik zag nog een clipje staan, dat gemaakt werd nadat Chris een soort lifetime-achievement award had ontvangen. Tot m’n verbazing zag ik Alastair Galbraith, die ik pakweg 15 jaar geleden in Simplon heb geboekt (samen met Peter Jefferies), een bizar instrument bespelen. Een zogeheten vuurorgel, dat je hier kunt bekijken:

http://www.3news.co.nz/Fire-organ-ignited-to-honour-Chris-Knox-/tabid/368/articleID/130061/cat/221/Default.aspx

Update: Het gaat langzaam iets beter met Chris, maar die is nog steeds spraakloos. Beetje weird is het feit dat hij en kiwpopfan Jay Reatard iets samen zouden gaan doen. Daarna kreeg Chris z’n hersenbloeding, en vorige week was er dat tragische bericht van het overlijden van Jay… De laatste staat trouwens ook op “Stroke” (verschijnt in februari bij label Merge). Ook Chris boekte ik trouwens ooit in Simplon, een memorabel concert (zegt de kiwipopfan). Z’n site is intussen behoorlijk gevuld met geweldig beeldmateriaal (Pearl Jam en de familie Finn coveren “Not Given Lightly”!). Echt de moeite waard, bijzondere man!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s