Ohm

Ohm

Een Bonus Footage van zo’n twee jaar geleden. Klein beetje opnieuw geschreven.

Het komt regelmatig voor dat ik me verwonder over alle techniek om me heen. Dan kijk ik naar mijn muziekinstallatie en ben oprecht verbaasd dat een zwart stuk plastic met een groef er in, via een naald, wat apparaten en een smal wit snoertje uiteindelijk geluid uit twee kastjes laat komen. Je moet er maar op komen! Toch is er ooit iemand geweest die het verzonnen heeft. Over dit soort scherpe geesten gaat de DVD “Ohm+; The Early Gurus Of Electronic Music”.

Ik heb niet zo veel met techniek (mijn spellingscontrole moest me er zelfs op wijzen dat elektronisch met een ‘k’ geschreven wordt!). Als iets het maar doet is voldoende. Als dat iets niet werkt dan moet ik een beroep doen op aardige vrienden, want ik ben als gevolg iemand die snel de strijd opgeeft in de slag met haperende apparaten. Gelukkig zijn die behulpzame mensen er, want ik ben er inmiddels wel achter dat “kom op nou, kutding!” roepen tegen je computer uiteindelijk niet helpt. Ik heb gewoon weinig affiniteit met techniek. Maar tegelijk is er het besef dat dingen tegenwooordig misschien wel heel vanzelfsprekend zijn, maar dat er ooit mensen voor gezweet hebben. Het is goed om daar zo af en toe eens bij stil te staan. Met de aanschaf van “Ohm+” hoopte ik wat meer inzicht te krijgen in de werking van de muzikale machinerie. Een aantal decennia geleden zijn er revolutionaire zaken gebeurd in de muzikale evolutie, daar wilde ik nu wel eens in duiken. De elektriciteit was uitgevonden en dat opende nieuwe deuren. Sterker, met de komst van de computer en de start van het digitale tijdperk werd de wereld danig op z’n kop gezet. De DVD laat met archiefmateriaal zien hoe het allemaal begon en hoe het stokje daarna werd opgepakt door nieuwe techneuten.

Deze pioniers der elektronische muziek worden in korte reportages voorgesteld. Soms alleen met een interview, maar we horen natuurlijk vaak de ontdekkingen van deze muzikale Willy Wortels, kort toegelicht in een informatief boekje en ondersteund door visuals van beeldwizzards. We hebben hier te maken met onbekende grootheden, die natuurlijk nooit de credits hebben gekregen die hen toekomen. Dat is meestal het lot van pioniers. Toch zou zonder Clara Rockmore, Bebe Barron, Paul Lansky, Robert Ashley, en nog 16 anderen, mijn en jouw wereld er heel anders uitgezien hebben. Tussen enorme kasten met snoeren, toetsenborden vol knoppen en stapels papierwerk werden gewoon even synthesizers, samplers en computers (plus software) uitgevonden die nu voor de soundtrack van ons leven zorgen. Filmmuziek, hitparadepop of piepknor in een kunstgalerie; het begon allemaal met deze elektrische gurus. Wat zou de Blues Explosion bijvoorbeeld zijn zonder de theremin van onze Russische vriend Leon? Een blokje kaas zonder uitje.

Met de huidige muziekstroming elektronica heeft dit werk inhoudelijk volgens mij niet meer of minder te maken dan met andere muziek. Het ligt voor de hand om die lijn door te trekken. Maar computers en samplers gebruikt bijna elke muzikant tegenwoordig. Daar hoef je niet per se Ricardo Villalobos, Thomas Brinkmann of Aphex Twin voor te heten. Wat er voorbij komt op “Ohm+” staat vooral in het teken van het experiment. Lekker ontspannen luisteren naar de werkjes van Xenakis, Cage en Reich is denk ik niet het idee; het is meer de fascinatie voor het denkwerk van deze gasten waar je je lol aan beleeft. Robert Moog bedacht de synthesizer, maar Keith Emerson,  fucking Ad ‘Toppop yeah!’ Visser en die ietwat schuchtere jongen die naast je woont sleepten zo’n ding het podium op en maakten er pop van. Misschien zijn de avant-gardistische brouwseltjes van Sonic Youth binnen ons Vera-kadertje nog wel de beste verwijzing naar het werk op deze DVD.

De nieuwsgierigheid is enigszins bevredigd met “Ohm+”. Maar laat duidelijk zijn dat dit slechts een tipje van de spreekwoordelijke ijsberg is. De samenstellers (en die van de onder dezelfde titel uitgekomen driedubbelceedee) hebben waar monnikenwerk verrricht met hun mooie selectie van een halve eeuw elektrisch gepuzzel. Ze hebben het vooral bij de oorsprong gehouden, dus wat mij betreft komt er nog eens een volgend deel dat de boel naar nu doortrekt.

Ik heb inderdaad wat meer inzicht in muziekapparaten, in techniek in het algemeen, gekregen. Maar in feite is de aan het begin geschetste verbazing alleen maar toegenomen. Dat uit zo’n muur van snoeren en knoppen spacey geluidjes komen? Ongelooflijk gewoon!

Paul Schwarte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s