FC Groningen Nekt Bijna Zichzelf

donkey

Volledig verdiend met 2-0 winnen bij NEC, goede zaken doen voor het linkerrijtje, en dan toch met een nare bijsmaak de bus instappen. Dat kan, zo bleek gisteren in Nijmegen. FC Groningen en NEC speelden een even spannende als slechte wedstrijd. Gelukkig was de FC de minst slechte ploeg.

NEC nekte ons dit keer dus niet. De 2-0 staat, weer drie punten er bij, het verschil met de tegenstander vergroot naar vijf, en alle reden voor tevredenheid. Waarschijnlijk zal dat gevoel ook overheerst hebben op de terugreis. Maar oei, wat maakte de ploeg het zichzelf moeilijk, en tsjonge, wat waren er weer een paar spelers dom bezig!

Het begon al direct met het weggeven van twee kansjes aan de thuisclub, na slordigheidjes van Granqvist en de weer aanwezige Sankoh. Ze waren niet besteed aan de Nijmegenaren, maar het was wel een voorbode van wat nog komen ging. Na het aarzelende begin was er eerst nog niets aan de hand. Sterker, Groningen domineerde de wedstrijd en kwam al snel met 1-0 voor. Waar vooraf de corners van NEC gevreesd werden, daar sloeg het nota bene zelf toe uit de eerste de beste hoekschop. Granqvist kon de bal bij de eerste paal verlengen, Lovre kopte simpel en droog binnen. Lekker dat hij weer eens scoorde, de aanvoerder werkt er hard genoeg voor. En fijn dat die FC-corners nu eindelijk eens voor gevaar en doelpunten zorgen.

Door deze opsteker begon het steeds beter te draaien. Centraal op het middenveld hadden Holla en de van een schorsing teruggekeerde Bacuna de touwtjes in handen. De vrije man werd gevonden, er was dreiging, en er kwamen kansen. De beste was voor Holla, die met een spetter van een meter of 25 de lat raakte. De rebound was voor Bacuna (die vrij voor de keeper stond) net niet te controleren. NEC stond er bij en keek er naar. De hele eerste helft lang. Het team van Vloet draait goed de laatste weken, maar wat het gisteren liet zien was kleien van de bovenste plank! Tot standaardsituaties kwamen de Nijmegenaren daarom nauwelijks. Groningen verzuimde echter om de strop, die toch behoorlijk vast om de nek van NEC zat, aan te trekken.

Het combineerde namelijk het goede spel met de slordigheden waar het al mee begonnen was. De spitsen Nordstrand en Matavz kregen weinig bruikbare ballen en kwamen als gevolg niet uit de verf. De FC uit de 16 houden was het enige dat NEC aardig deed. Dat begon meer en meer mee te kleien met de tegenstander, waardoor de wedstrijd bij rust al naar een weinig verheffend peil was gedaald. Spannend bleef het wel. Hotseknotsspannend.

Het spannendste moment kwam meteen na rust. Sankoh weigerde weer eens een kopduel aan te gaan waardoor Fejzullahu de bal zomaar voor de voeten van Burgzorg mocht koppen. Die schoot net over, waarbij het leek alsof de bal nog even opwipte. Een beetje geluk dwong de ploeg gisteren ook wel af. Maar geen 1-1 dus. Integendeel; toen de aansluitende counter na een steekbal van Enevoldsen en een slim passje van Nordstrand uiteindelijk met een ouderwetse punter door Matavz werd afgerond stond het gewoon 2-0. Als je verder nog geen lekkere bal geraakt hebt is dat knap en koel.

Kat in de bak, denk je dan. Het slordige spel bleef echter. Dat was al aanleiding voor wat gemopper her en der. Maar dat maakte plaats voor pure boosheid toen Bacuna een veel te onbesuisde tackle inzette rond de middenlijn en terecht -bal of geen bal- met rood kon vertrekken. Het gebeurde allemaal onder de neus van Jans. Die schoot dan ook bijna uit z’n slof richting Bacuna toen die de kleedkamer opzocht. Logisch, want het talent van Groningen had blijkbaar niets geleerd van de al even domme acties in Almelo. Ezels en stenen…

NEC, dat al op de knieën zat, werd zo weer overeind geholpen. Een half uur nog, herinneringen aan Heracles kwamen op. Geen fijne herinneringen! Toen Sankoh, met geel op zak, meende de boel nog eens extra op scherp te moeten zetten door ‘even’ door te gaan op een tegenstander werd het Almelose beeld zelfs haarscherp. Over ezels en stenen gesproken… Gelukkig kwam hij er deze keer mee weg, zoals heel Groningen, op wat hachelijke situaties en een enkele goede kans voor NEC na, uiteindelijk zonder verdere kleerscheuren het einde haalde.

De ploeg als geheel had blijkbaar de les van Almelo wel goed begrepen, hield het koppie er verder bij, en kreeg zelfs met tien man nog goede kansen op de 3-0. Dat de weer fitte Pedersen goed inviel was ook positief. Maar bijna had de FC zichzelf genekt, daar in Nijmegen.

Het positieve gevoel zal met een blik op de ranglijst alleen maar toenemen. Ook bij Groningen is goed te zien dat spelen in (ongeveer) dezelfde opstelling vastigheid en vertrouwen oplevert. Maar aan de andere kant is er werk genoeg achter de schermen voor de technische staf. Met Bacuna zal een hartig woordje gesproken worden. Voor mijn gevoel komt dat nog helemaal goed. Maar of dat bij Sankoh nog wat oplevert? Ik vraag het me af. Dat is nu toch al jarenlang een verhaal met ups en downs. Bij al het gepuzzel over wat er tussen diens oren omgaat wordt haast vergeten dat de verdediger ook gisteren weer cruciale kopduels verloor. Het leverde voor mij nog de naarste bijsmaak op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s