Beste Harry…

“Mijn twijfels over de muziek van 2010”, zo heet de laatste blog op de site van Harry Prenger. Hij vraagt zich daarin af of 2010 tot dusver een matig jaar is, of dat het aan hem zelf ligt? Ik denk, ik antwoord even met een eigen blog.

Wat volstrekt duidelijk is in 2010, dat is dat overzicht houden een illusie is. Een jaar of 10 geleden had ik eens een gesprekje met een inkoper van een platenzaak. Die vertelde dat hij in de jaren 80 minstens 1 exemplaar van elke aangeboden titel inkocht. Nu -10 jaar geleden dus- kocht hij naar schatting nog maar 5% van alle titels in. Dat had niets met de kwaliteit van het aanbod te maken, maar alles met de grote hoeveelheid aangeboden muziek. Het was fysiek onmogelijk geworden om ‘alles’ in te kopen.

Het overzicht van Jacob Haagsma

Een compleet overzicht hebben kon ooit, maar nu niet meer, en nooit niet meer. Je kunt overzicht hebben van je eigen (sub-)cultuur(tje), van wat er in Nederland door de industrie gepromoot wordt, van je eigen smaak. Maar een ieder die claimt wel een algeheel overzicht te hebben liegt. Het aanbod is de afgelopen 10 jaar alleen maar gegroeid. We pikken her en der wat we pikken kunnen, we filteren tot we scheel zien.

Dan kan Harry nog altijd zeggen dat het voor hem een matig jaar is, zoals je in feite alleen nog maar voor jezelf kunt spreken, Daar waar allesvolgende freaks vroeger een redelijk volledig algemeen beeld van een muziekjaar konden geven (1984 man, wow!).

In die zin hoeft Harry dus niet te twijfelen. Hij weet wat hij koopt en mooi vindt. Voor mij persoonlijk zijn er anno 2010 drie dingen aan de hand: devaluatie, frustratie, en irritatie. Ze maken dat ik zeker weet dat dit voor mij een matig jaar is.

Devaluatie

Het enorme aanbod zorgt voor het  economisch principe van devaluatie: waar veel van is verliest waarde. Natuurlijk komen er tegenwoordig nog veel bijzondere platen uit. Misschien zelfs meer dan ooit tevoren? Dat moet haast wel, want de drempels voor productie en distributie van muziek zijn lager dan ooit. Dat betekent vrijheid, en dus creativiteit. We (ik moet eigenlijk “ik” zeggen) beleven de mooie muziek alleen minder intens of minder heftig (etc.) dan vroeger.

Een bijzondere plaat is net zo gewoon geworden als een hakballetje achter het standbeen langs. Toen Madjer dat op de WK van ’86 voor het eerst liet zien spraken de voetballiefhebbers er nog jaren later over. Deze week zag ik er twee, Van Hanegem vond er eentje “wel leuk gedaan”. Er is dus sprake van een devaluatie van de beleving. Ik geniet nu minder van de nieuwe James Blackshaw dan bijvoorbeeld van “Shuttered Room” van The Fixx, één van de 20 platen die in 1982 wekenlang op de platenspeler lag…

Frustratie

Alleen passief muziek luisteren was voor mij nooit genoeg. Ik was er actief mee bezig om sociale en beroepsmatige motieven. Muziek was een bindende factor, iets gemeenschappelijks. Ik vind tegenwoordig veel minder aansluiting middels muziek met de wereld om me heen. Dat vind ik frustrerend (en het heeft ook een andere devaluatie opgeleverd: dat van mijn sociale muzikale leven). Ook op dit gebied heeft het overaanbod voor mij vooral nadelen; we hebben steeds minder gemeenschappelijke favorieten, ieder berijdt z’n eigen stokpaardjes binnen z’n eigen micro-specialisme. Dat is moeilijk praten over muziek heb ik gemerkt.

Het is een gevolg -voor mij dan toch- van de versplintering die al pre-web aan de gang was, maar waar het web een enorme impuls aan gegeven heeft. Via nieuwe ontwikkelingen op hetzelfde web (Twitter bijvoorbeeld) vind ik tegenwoordig wel weer meer gemeenschappelijkheid om me heen, dus ik heb m’n hoop gevestigd op een verdere doorontwikkeling van dit nog altijd vrij nieuwe medium. Ik ben bovendien nog niet heel lang actief op het web, dus ook daar zit nog rek in. Maar zoals vroeger is het voor mij voorlopig nog steeds niet.

Irritatie

De irritatie komt voort uit het nog nauwelijks kunnen zien van favoriete bands. Mijn smaak is alleen maar breder geworden, maar m’n faves (via een plaat ontdekt) komen nog slechts zelden naar Nederland en Groningen. Dat heeft industrie-technische oorzaken, maar ook nu weer speelt het grote aanbod en de daaruit voortvloeiende versplintering een belangrijke rol; oplagen van favoriete platen worden steeds lager, verschijnen soms alleen nog maar op CDR, en geven geen basis om een tour op te bouwen.Op iT zitten de meeste van hen volgens mij ook (nog) niet.

CBGB-poster, 1977

Waar in 1977 alle 12 bands uit de New York/CNGB-scene duizenden exemplaren verkochten, daar verkopen de 12o0 bands die daar nu een carriere voortslepen er een paar honderd. In 1977 kwamen ze allemaal deze kant op, nu werkt slechts een enkeling zich uit de massa omhoog. Bands zien, platen kopen, en muziek beleven hebben voor mij altijd een relatie gehad, maar die wordt steeds zwakker. De keus is: verhuizen, of bands van Nederlandschen bodem omarmen. Voor mij is dat geen keuze.

De muziek van 2010 volg ik mede daarom nog maar mondjesmaat. Helaas kan ik weinig met het live-aanbod dat wel gepresenteerd wordt op de podia en de festivallen. Te veel retro, te weinig gekte, te veel formule, te weinig spanning, te veel business-as-usual, te weinig vrijheid. Jammer, want ondanks dat ik het zelf om de hierboven genoemde redenen steeds minder volg zitten we als het om de platen gaat volgens mij tegelijkertijd en paradoxaal genoeg in een geweldige muzikale periode.

Maar natuurlijk mag daar over getwijfeld worden. (En had ik al gezegd dat die plaat van The Fixx een kloteplaat is?)

2 Reacties op “Beste Harry…

  1. Herkenbaar. Ook wat The Fixx betreft! Toch overheerst bij mij nog de nieuwsgierigheid naar nieuwe bandjes, al voel ik me niet meer zo geroepen erover te schrijven. Liever schrijf ik vaker over kunst. Kom wellicht omdat ik steeds minder vaak muziek draai. Onlangs gingen liefst 6 weken voorbij waarin ik geen plaat kocht. Gek genoeg voelde dit als een opluchting! Maar op 17 april ben ik toch in de platenzaak te vinden tijdens Record Store Day.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s