New York Doll

Een Bonus Footage, in mei 2008 gepubliceerd in de Vera Krant.

Vrienden van me gaan binnenkort weer naar Engeland voor All Tomorrow’s Parties. ATP is een mooi concept, waarbij een bekende band of artiest de line-up verzorgd van een driedaags festival. 3000 muziekfans hebben een redelijk comfortabel onderkomen op een enorm appartementencomplex. De bands zijn binnen op twee podia te zien. Zelfs een festivalhater als ik vermaakte me ooit met een door Shellac geregeld ATP prima.

Binnen, dat betekent dat de bands van dichtbij te zien zijn. Je hoort het geluid zoals het hoort, een lichtshow heeft daadwerkelijk nut. De bar is bovendien dichtbij en er zijn plees. Inmiddels is het concept zo succesvol dat er navolging is. In 2004 organiseerde Morrissey een dergelijk festival in Londen. De belangrijkste band voor hem was The New York Dolls. Dat blijkt als je “New York Doll” bekijkt. Een docu die gaat over succes, en de keerzijde van de medaille. Over snel de top bereiken, en langzaam afzakken in een dal waarvan je niet kon vermoeden dat het zo diep zou zijn. Over sex, drugs en R’n’R, en hoe God –daar istie weer- redding brengt. De New York Doll waar het in de docu over gaat is Arthur Kane.

Kane was bassist bij The New York Dolls: losgeslagen Amerikaanse tieners die begin jaren 70 met twee platen een door conceptalbums, supergroepen, drumsolo’s en megaproducties ingeslapen popwereld bruut wakker schudden. De band ging muzikaal terug naar de basis met elementaire rock. Alsof het produceren van (schijnbaar) ongecontroleerde gitaarherrie nog niet genoeg was besloot men ook visueel een schokelementje in te bouwen; de heren zagen er uit als dragqueens. Behoorlijk link in een tijd dat je daar nog gewoon voor opgepakt kon worden.

Opgepikt werden ze, die levende poppen, maar dan op de goede manier. Een optreden bij het legendarische BBC-programma Old Grey Whistle Test was het startschot voor veel aanstaande punks in GB om ook eens wat ass te gaan kicken. De aanstichters van al die anarchie zweefden zelf al snel op een roze wolk. Wie de popgeschiedenis een beetje kent weet dat dan ook vaak een val op aardse bodem volgt en dat drank en drugs hier minstens zo vaak debet aan zijn. The Dolls vielen, keihard!

Drank en heroïne: Drummer Billy Murcia ging er letterlijk aan onderdoor, de rest hield zich met pijn en moeite op de been. Gevolg was dat platenmaatschappijen het niet echt aandurfden met de band, ondanks dat ene Malcolm MacLaren de manager werd. Het sprookje was daarom al snel voorbij, een cultband was geboren.

Natuurlijk werden nieuwe muzikale carrières gestart, maar de drank en de drugs bleven. Gitarist Johnny Thunders en drummer Jerry Nolan werden met The Heartbreakers nog wel voetnoeten in de popgeschiedenis, maar een overdosis en een hartaanval werden ook hen uiteindelijk noodlottig. Drie Dolls blijven er dan nog over in het verhaal. Zanger David Johansen en gitarist Sylvain Sylvain hebben tot op de dag van vandaag zich een beetje voortslepende solo-carrières. En onze vriend Kane, die vanwege z’n killer basslines al snel de bijnaam Killer Kane kreeg?  Tsja, dat is een tragisch geval zoals je ze zelden tegenkomt.

De alcohol maakt alles wat maar kapot kan gaan kapot. Muziek, relaties, werk, noem maar op. Voorbeeldje? Na een echtelijk akkefietje ziet Killer Kane het niet meer zitten en gooit zich van twee-hoog uit een raam. Ook financieel is het allemaal een drama, de muziekindustrie maakte ook destijds al genadeloos slachtoffers als het bijvoorbeeld om royalties en contracten gaat. Maar Kane overleeft de val, en is daarna ook niet kapot te krijgen.

De docu begint in 2004, als we een grijze ouwe man moeilijk lopend en met de schroeven nog in z’n arm van die val naar z’n werk zien gaan. Filmmaker Greg Whiteley vertelt met stukjes interview, maar gelukkig ook met beelden, het verhaal van Kane. De tragiek wordt langzaam uit de doeken gedaan, Dat houdt de spanning er in. Kane’s redding kwam in de vorm van de Mormoonse kerk, zo blijkt. Naast innerlijke kracht voorziet de kerk hem ook een in baantje in een bibliotheek. Kane is er tevreden en oogt als een rustige en vriendelijke man. Altijd geweest ook, volgens de andere pratende hoofden in de film.

We zien Sir Bob ‘LiveAid’ Geldof, Iggy ‘Stooges’ Pop en Mick ‘Clash’ Jones. Maar we zien vooral Stephen ‘Smiths’ Morrissey. Ook hij werd als 13-jarig jochie gegrepen door Kane en co., al kijkend naar de buis. Sterker, hij werd zelfs voorzitter van de Engelse fanclub. Dat hij 30 jaar later met het initiatief voor een reünie van de nog overgebleven Dolls de evenlange wens van onze held Kane om herenigd te worden met z’n ouwe maatjes in vervulling laat gaan is na het bekijken van de docu haast een wonder. Maar het geschiedt!

In Londen triomferen de mannen op het podium. Maar voor Kane is die hernieuwde kennismaking veel belangrijker. Een jaloerse Kane ontwikkelde door de jaren heen een conflict met Johansen, de man die als acteur en met z’n alter ego Buster Pointdexter wel success kende. Maar dat wordt met weinig woorden bijgelegd. Kane komt dolgelukkig weer terug, het zit eindelijk een keer mee. Maar dat is slechts schijn… Drie weken na de triomftocht in Londen wordt er leukemie geconstateerd. Luttele twee uur na het slechte nieuws is ook de vierde Doll al niet meer onder de levenden.

Arthur 'Killer' Kane

En zo is “New York Doll” vooral een dramatisch verhaal over hoe hard het in een mensenleven tegen kan zitten. In de bonus footage constateert Morrissey dat The NYD’s zo’n typische band was die op onverklaarbare wijze altijd pech had. Fiilmmaker Whiteley  legt uit waarom hij niet gekozen heeft voor een popgeschiedenisverhaaltje van een cultband, en dat hij geprobeerd heeft te vertellen wat roem en succes met iemand kan doen. Daar is hij in alle opzichten in geslaagd.

Trailer:

The Killer in Londen:

New York Dolls “Looking For A Kiss”:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s