Welcome To Sammytown

Recente Bonus Footage voor de Vera Krant. (Sinds kort zijn ook hier BF’s te vinden.)

Muzikanten zijn ook maar mensen. Het zijn wat dat betreft net voetballers of politici. Er zijn goede en slechte mensen. Of; goede mensen die slechte dingen doen. Of andersom. Best ingewikkelde materie. Andere mensen willen toch graag snel helderheid en hebben daarom al even snel een oordeel klaar. Simpel. Simpel? Lees verder

Advertenties

Lo-fi

Recente Bonus Footage voor de Vera Krant. (Sinds kort staan ze ook hier.)

Laatst was John Darnielle a.k.a. The Mountain Goats bij David Letterman. Bijzonder. Voor mij wel. Herinneringen. Zo dacht ik terug aan een optreden in Simplon en aan de tweede editie van het Fast Forward Festival in 1995 in Nijmegen. Het startpunt van de lo-fi in Nederland? Sinds kort staan er beelden van FF2 op You Tube. Een mooie aanleiding om het eens te hebben over lo-fi, een genre dat geen genre is. Of toch wel? Lees verder

Kiwileaks deel 4

Elk land, elke grote stad, kent wel een kiwifreak. Ooit logeerde gitaarterrorist Dean Roberts (Thela, White Winged Moth) bij me. Hij deed een tourtje en deed Vera aan. Of ik die man geen nachtje kon hebben? Geen probleem natuurlijk. ’s Ochtends keek Dean naar m’n platenkast. “It’s amazing…”, zei hij. “I sit on a different couch every morning, but I’m always looking at the same stacks of records from New Zealand.” Lees verder

Hakken en holleren

Recente Bonus Footage voor de Vera Krant.

Op de dag dat bluesrocker Gary Moore overleed twitterde iemand ’s nachts een linkje. Het was een filmpje van een houthakkende RL Burnside. Ook een bluesman. Jon Spencer en z’n Blues Explosion trokken ‘m eind vorige eeuw uit de klei van de Mississippi-delta. Label Fat Possum zorgde met releases van bijvoorbeeld Junior Kimbrough, Robert Cage en T-Model Ford voor een opleving van de blues, met name in garagerockkringen. Lees verder

Kiwileaks deel 3

In 2011 kun je via het web genoeg info vinden over NZpop. In 1983 lag dat ietsje anders. In dat jaar kocht ik “Send You”, het debuut van Sneaky Feelings, en m’n eerste kiwipopplaat. Zwager Ron kwam er op een dag mee thuis en ik had een lyrische recensie gelezen van Tom Engelshoven in OOR. “Alsof een engeltje in je oor pist”, schreef hij. “Send You” was voor mij een hemelse golden shower die ik dagelijks over me heen liet gaan (thx Tom!) Lees verder

Kiwileaks deel 2

kiwirock

Geen lang verhaal voorafgaand aan de eerst 10 Kiwileaks. Zie de eerdere post van vandaag als de inleiding van dit tweede deel. Dit zijn dus de eerste 10 Kiwileaks zoals ik die eerder op (m’n) Facebook zette. Klik op de titel voor de video. Lees verder

Kiwileaks deel 1

Verdomd, dit is pas m’n eerste blog in het nieuwe jaar 2011! En ’t is al februari… Ik zal ‘m extra lang maken.

Wazzup? Euh… druk? Ik schrijf me rot bijvoorbeeld, maar niet hier. ‘Daar’ is het, als het om de kijkcijfers gaat, zelfs tha real blog thing. Moet me, om redenen die hier onbesproken zullen blijven, daarover verder in nevelen hullen. Daarnaast is er onrust in de kop. Het verleden kent opruimwerkzaamheden, de toekomst is onzeker. Winkeltje gaat niet goed: Schwarte Producties wordt hobbywerk.

Van die dingen. Niet echt fijn al met al. Hoe verder? Tijd zal het leren. Ondertussen gooi ik nog maar eens wat woorden in het digitale zwarte gat. Het werd hoog tijd dat m’n grootste muzikale passie aan bod komt. Vreemd dat ik voor de muziek uit Nieuw-Zeeland hier op I Jam Econo nog nauwelijks op het toetsenbord geklommen ben. De kiwirock loopt toch al minstens een kwart eeuw als een rode draad door m’n leven. De Kiwi: die bijnaam komt je niet zomaar aanwaaien natuurlijk. Lees verder