Tagarchief: I Jam Econo

Jammin’ Econo

dobber

Even terugblikken op een maand bloggen met I Jam Econo. Dat voelt nog steeds als een experiment, waarbij ik voorlopig -voor mijn gevoel dan toch- maar wat aan rotzooi. Karel Appel kwam daar mee weg… Lees verder

Advertenties

Minutemen

Minutemen

Helden

Beetje raar om de eerste echte post niet te beginnen met een stuk over de band die me op het idee voor de titel I Jam Econo bracht. Het zal de voodoo van Poly-Rythmo geweest zijn… Maar goed, we hebben het natuurlijk over The Minutemen. Een Amerikaans powertrio dat in de eerste helft van de jaren 80 gegrepen werd door het heersende punkvirus, maar daar al snel muzikaal een compleet eigen draai aan gaf zonder de punkroots -in muziek en in houding- los te laten. Nou dacht ik dat mijn Bonus Footage-stukken (BF is een tweewekelijkse rubriek in de Vera Krant waarin ik schrijf over muziekdocu’s) allemaal netjes in de Mac zaten, maar verdomd, uitgerekend die over “We Jam Econo” is spoorloos! Dan was ik snel klaar geweest hier. Nou ja, die houden jullie dus nog tegoed. Ik hou het nu kort door alleen te zeggen dat die titel het motto van de band was. Geen noot teveel spelen, geen cent teveel uitgeven, bescheiden en menselijk blijven, zoiets betekent het. Voor mij staat het ook voor een manier van werken. Met kleine budgetten en creativiteit kun je veel bereiken. En dat is weer de insteek voor mijn audiovisuele eenmansbedrijf waarin ik me focus op bands en muzikanten met krappe budgetten.

Vandaar I Jam Econo. The Minutemen maakten met “Double Nickels On The Dime” in 1984 mijn onbewoond eiland-plaat, en deze weblog is een manier om dank te zeggen voor uren muzikaal plezier en wijze levenslessen.

Voorwoord

Om met “Dag, beste lezer” een eerste post te beginnen is natuurlijk te kazig. Daar kun je tegenwoordig niet mee aankomen. Niet cool. Vroeger (nog zo’n woord…) wel. Tenminste, niemand die me er ooit op aangesproken heeft toen ik bezig was met bij elkaar geknipte en geplakte magazines die in oplages van 254 de wereld over gingen. Ergens in de jaren 80 en 90 was dat. Muziekblaadjes, met voorwoorden. Of; Weblogs, voordat het web bestond.

Dus, beste lezer, welkom bij I Jam Econo! Ha! Ik begin gewoon opnieuw, in een nieuwe tijd, een digitale tijd, zonder geknip en geplak (fijn!), met muziek als hoofdmoot, en verder wat verder ter tafel komt. Beetje voetbal, TV, broeikasgaskamers, dat soort werk. Ach, je kent het wel van die 16 miljoen andere blogs waar ik me nu tussen schaar. Hoeveel daarvan zouden hun eerste post hebben afgesloten met de woorden “Veel leesplezier gewenst, beste lezer”…?

Paul