Tagarchief: Lo-fi

Lo-fi

Recente Bonus Footage voor de Vera Krant. (Sinds kort staan ze ook hier.)

Laatst was John Darnielle a.k.a. The Mountain Goats bij David Letterman. Bijzonder. Voor mij wel. Herinneringen. Zo dacht ik terug aan een optreden in Simplon en aan de tweede editie van het Fast Forward Festival in 1995 in Nijmegen. Het startpunt van de lo-fi in Nederland? Sinds kort staan er beelden van FF2 op You Tube. Een mooie aanleiding om het eens te hebben over lo-fi, een genre dat geen genre is. Of toch wel? Lees verder

Rewind To Fast Forward, deel 1

De naam Hannes viel op Twitter. Pop-, herstel, muziekjournalist PeterBruyn ‘aan de andere kant’.

Peter bracht in 1995 een single uit van Hannes uit Haarlem. Haarlemmers zoals Peter kennen deze kunstenaar slash muzikant als Elektrik Hannes. “Grote Rooie Auto” was z’n hit. Een titel waaruit je kunt opmaken dat Hannes geen doorsnee-muzikant is. Sterker nog, de muziek laat zich moeilijk omschrijven. Een raggende man die de vrijheid neemt om in een grote rode auto tegen het popverkeer in te rijden? Zoiets, maar dan anders. Lees verder

Lowlands 1994, slot

Pavement werd lo-fi genoemd. Veel muzikanten gingen begin jaren 90 zelf opnemen op 4- of 8-sporenrecorders. Die dingen werden steeds beter en goedkoper en boden een alternatief voor dure studio’s en formuledenkende producers. Een beetje ruis, nou en? Creatieve vrijheid! Er ontstond een underground-scene (bands, labels, mailorders, fanzines/pers), lo-fi werd de verzamelterm voor wat in de praktijk een heel breed spectrum aan muziek was. Dat leverde een boel verwarring op. Lees verder

De Popjournalist Deel 3

Een popjournalist heeft van z’n hobby z’n werk gemaakt. Hij schrijft in opdracht en is als doorgeefluik tussen platenmaatschappij en fan een belangrijk onderdeel van de muziekindustrie. Fanzines, de weblogs van toen, werken op hobby-basis. De makers zijn hun eigen baas, ze creëren hun eigen context, ze werken in alle vrijheid, en ze hoeven niet over slechte muziek te schrijven (en doen dat dan ook zelden). Dat er fysieke en financiële drempels waren voor fanzinemakers vroeger, vergeleken met hedendaagse bloggers, zie ik als voordeel; het scheidde het kaf van het koren en garandeerde daarom een hogere algemene kwaliteit.

Fanzimemakers (en bloggers) zijn logischerwijs minder afhankelijk dan hun beroepscollega’s. Hun ‘werkgebied’ heet niet voor niets het onafhankelijke circuit. Er wordt geschreven vanuit de liefde voor een artiest of een genre. Vanuit die liefde ontstaat kennis. De meeste fanzineschrijvers hebben een minder ontwikkelde algemene muziekkennis dan de broodschrijvers. Daar staat een beter ontwikkeld specialisme tegenover. Lees verder

Club Diana

club diana

Ik heb alle zes cd’s van de Nederlandse band Club Diana. Meer is er niet, meer komt er niet; morgen is het een jaar geleden dat zanger en gitarist Marcel overleed.

Marcel koos er voor om zelf uit het leven te stappen. Voor buitenstaanders is dat bijna altijd een onbegrijpelijke daad. De dood van die keeper van Hannover, enkele maanden geleden, maakte dat nog eens goed duidelijk. Een geslaagde voetbalcarrière, vrouw en kinderen. Waarom? Lees verder

You Are King Me!-instructievideo

You Are King Me!

You Are King Me!

Oogvisje

Aandacht voor een leuk project. Al zeg ik het zelf… Ik ben er namelijk direct bij betrokken! De Deventer band King Me vroeg me een clip te maken voor een nummer van hun later dit jaar te verschijnen 6de plaat “Them Brawlers”. Van het ene idee kwam het andere, en uiteindelijk rolde er een project uit zoals dat vanaf morgen openbaar wordt middels dit persbericht:

Bands maken clips, maar ook fans maken clips. Op een website als You Tube staan de officiële video’s van hits tegenwoordig gebroederlijk naast de creatieve uitspattingen van muziekliefhebbers. Die zijn misschien niet altijd even geslaagd, maar mensen houden van filmpjes maken. En van filmpjes kijken; ze krijgen er rooie ogen van! Lees verder