Tagarchief: Vera

9/11

Er zal vandaag wat afgeschreven worden over 9/11 op de blogs wereldwijd. Ik moet op deze dag altijd denken aan twee opzienbarende muzikale toevalligheden. Het rare is dat ik ze zelf ontdekte voordat beide verhalen begonnen op te duiken op het web.

Destijds was ik thuis zelfs niet eens online. Om die reden was ik die bewuste vrijdag in 2001 in Vera, om een tweewekelijks Hartkramp-stukje te tikken. Hartkramp was een in 1999 gestarte show bij de lokale radio. De Vera Krant was ons doorgeefluik voor de info omtrent de overwegend obscure muziek die we draaiden. Lees verder

Svetkoff Lamps

Bio voor de MySp van Svetkoff Lamps.

Distortion, feedback, weird tunings, abbrassive sounds: many bands before Groningen, Holland’s SVETKOFF LAMPS have found the beauty in ‘rocking out the unusual way’. Be it modern composers like Glenn Branca or Rhys Chatham, the shortlived No New York-posse, good-old Velvet Underground, kiwi’s on labels like Xpressway and Corpus Hermeticum, crazy Japs, soundterrorists like Sunn O))) and Boris, or everyones favourite indierockers Sonic Youth and Blonde Redhead; they all love a bit of messing around with eardrums and braincells. Lees verder

The Artist Formerly Known As Captain Beefheart

Bonus Footage voor de Vera Krant van mei 2010.

Soms snap ik de wereld om me heen niet meer. Zo zag ik laatst twee keer een concert in Vera waar ik geen muziek van na 1980 van de DJ’s hoorde. Teruggaan in de popgeschiedenis, niets mis mee. Ik doe het elke keer hier. Maar de mix met (het) nu, dat maakt het spannend. Vera is voor mij een club die het spanningsveld zoekt tussen toen en nu, tussen conservatief en progressief. Herkenning geeft stabiliteit, voor vernieuwing wordt subsidie gegeven. Het laatste lijkt een steeds minder belangrijke factor, waarbij ik m’n mening niet alleen op die twee avonden baseer. Dit is verder niet de plek om daar heel diep op in te gaan, maar ik wilde het toch eens aanstippen.

Maar goed, als retro het nieuwe ding is (zelfs de baardjesrage wijst daar op), dan haal ik maar eens een ouwe lul uit de kast. Don van Vliet is z’n naam, maar we kennen hem als Captain Beefheart. Een van de spannendste muzikanten ooit, omdat het iemand was die traditie combineerde met vernieuwing. Hij wel… De BBC-docu “The Artist Formerly Known As Captain Beefheart” uit 1997 is een perfecte kennismaking met deze bijzondere man. Lees verder

You Are King Me! klaar

Beetje late post, maar de video voor en van King Me’s “Red Eyes” is klaar! Daarmee is het project You Are King Me! afgerond.

Alhoewel, er zijn nog wat prijswinnaars die als beloning voor hun inzending bijvoorbeeld een huiskamerconcert kunnen verwachten, maar daar gaat de band (King Me dus) over. Het liep niet storm met inzendingen trouwens, maar iedereen die de moeite nam wordt vanaf deze plek natuurlijk wel bedankt.

Het resultaat vind je hieronder. Ik ben zelf tevreden, de band gelukkig ook. Het was een beetje een stap-voor-stap actie waarbij we na het eerste gesprek in december een vaag idee hadden dat gaandeweg concreet werd. Ik hou van die manier van werken. Beide partijen houden van een wat abstractere benadering van het fenomeen muziekvideo, dus wat dat betreft klikte het. Ook in de low budget-DIY-aanpak vinden we elkaar trouwens, al had ik ook best willen werken met een leuk budgetje en wat meer montagetijd.

Ik moet bekennen dat ik weinig ervaring heb met clips maken. Da’s toch weer wat anders dan repo’s en items. Maar het smaakt naar meer! Lees verder

Meh!

Boegies

Boegies

Kwam deze oude Hyves-blog tegen en eventjes omgebouwd voor IJE.

Maar Paul, maak jij zelf ook muziek? Euh, nee. Soms is onbegrip mijn deel. Als je bedenkt dat 1 op de 32 Nederlanders (dat is incl. bejaarden en kinderen) dat wel doet, dan is het misschien vreemd dat iemand die al jaren tot over z’n oren in de muziek zit het muziekmaken altijd aan anderen heeft overgelaten. En hoewel ik denk fantastische muziek te kunnen maken mis ik domweg de discipline om een instrument te leren. Helaas is dat bij velen precies andersom. Als die nou gewoon leuk thuis zouden blijven pielen zou er niets aan de hand zijn. Maar de ether- en digitale wegen zijn overbevolkt met snarenplukkers en computernerds die een gemis aan talent compenseren met hard werken. Hoe talentlozer, hoe harder er aan de bel getrokken wordt. Helaas. Een mechanisme dat op elk gebied zo werkt, wat verklaart waarom er zoveel rommel in de wereld is. Zouden het voetballers zijn, dan toch op z’n hoogst eersteklassers; leuk om te volgen voor familie en vrienden, maar geen publieke aandacht waard. Lees verder

DIO Bier

Een jaartje of 7 geleden trapte ik m’n laatste officiële bal. Zesde klas, zaterdag, DIO Groningen 1. Paar jaartjes leuk meegedaan. Was een beetje een nachtkaars, m’n afscheid, zit niet echt een mooi verhaal in denk ik. Daarvoor speelde ik in de Reserve 6de klas. Voor de duidelijkheid, da’s de laagst mogelijke klasse. Met een team van Vera (de club) hadden we ons in 1 keer aangemeld bij DIO, en de pret kon beginnen. Weer beginnen, want ik had eventjes een jaar of 13 niet in competitie gevoetbald. Was even wennen, die klasse, want ondanks de hiaat was van de eennahoogste klasse jeugd bij ROHDA Raalte, naar het laagste niveau senioren, wel een overgang. Ik constateerde dat ik in die tijd een veel betere voetballer was geworden. Dat was echt zo! Helaas kon m’n lichaam de commando’s niet meer opvolgen. Het resultaat was een in aanzet bijzonder leuke voetballer, die in 90 minuten gemiddeld 47 seconden lang iets van z’n brille liet zien. Daar trek je geen volle zalen mee. Lees verder

Rockin’ met Ronnie

Peter en Ronnie

Pepr & Ronnie bij Dino Jr.

Mijn zus sleepte bijna 30 jaar geleden een heuse profvoetballer mee naar huis. Dat was wat. Tegenwoordig heeft iedereen zijn of haar 15 seconds of TV-fame wel ergens op de buis gehad, maar in die tijd was dat alleen aan bijzondere mensen voorbehouden. Daar zat hij dan, bij ons op de bank, de man die ik -een jaar of 15 oud- een paar weken eerder nog op TV zag toen hij een bal inschoot die op miraculeuze wijze van paal naar paal ketsend weer het veld inrolde. (Volgens mij was het PEC Zwolle tegen Twente.) Natuurlijk kon ik niet vermoeden dat de liefde blijvend zou zijn. Ook had ik geen idee dat deze voetballer mij de liefde voor muziek zou bijbrengen. En dat hij een kwart eeuw later trainer zou worden van FC Groningen, waardoor hij zelfs in een tijd dat alles wat los en vast zit gefilmd wordt toch weer een BN-er werd, dat kon ik al helemaal niet voorzien. Ik wist niet eens precies waar Groningen lag. Lees verder